Kahpe felek ne felaket geldi başımaaaaa

Yurtdışında yaşayan arkadaşımı ziyarete gidicem. Herkesin öyle kolay diil vize almaaaak dediği işlemlerden öyle kolay geçtim ve şansım yaver gitti ki, şanssız bir insan olduğuma olan inancım az kalsın sarsılıyordu. Geriye bileti almak kalmıştı. Salaklık edip ayırtmadım önceden. Vize alamamak korkusunu öyle bir işlemişlerdi ki içime, sanki bileti alırım da elimde kalır falan diye korktum ve aman şu vizeyi alim de bileti haydi haydi alırım dedim. Demez olaydım. Gittim acentanın birine. Kadına dedim şu şu tarih. Kadın bi güzel azarladı önce şurda ne kalmış? şimdi mi gelinir? Ben nasıl ucuz bilet bulayım falan? Ben bu tepkiye öyle dumur oldum ki "yani, fiyat uygun olsun olmasın ne varsa bilelim de..." diyebildim kısık sesle. Kadın arıyo tarıyo ofluyo opfluyo bi hallere giriyo, yok dedi siz gidin şimdi ben sizi aricam. Bir de kartını verdi. Gün içinde baktım ses yok ben bir arayayım dedim. Aaaaaa, ne büyük hata? "Hemen nasıl bulayım canım, ben sizi arıcam demedim mi" falan diye çott diye kapadı bizim menopoz teyze telefonu. Sabır sabır ya sabır şarkısı eşliğinde beklemeye devam ettim. Ertesi gün aradı şöyle şöyle bir bilet var dedi, dedim o tarihte olmaz çünkü sınavım var( LES ) E, keşke daha önce söyleseydiniz hırss hırsssss neyse ben uğraşşşmaya devam edeyimmm hırsss hırssss şeklinde kapattı bizim Hulk'iye teyze. Ben özür diledim dilicem yani ağlıcam yakında falan...

Ertesi sabah aynı acentadan başka bir ablamız arayıp menopoz teyzenin izne çıktığını ve işi ona devrettiğini, bu son söylenen bilet uyuyorsa bugün gelip almam gerektiğini iletti, yok dedim uymuyor hadi sana iyi günler. Ve ben gittim Lufth..'ya, dedim acenta macenta bunlar boş işler anlaşılan, aslanlar gibi alim ben biletimi. Lufth..'da beni gayet şeker bi hatun karşıladı ve uygun bir bileti iki dakikada buldu, tek sorun aktarmada beş saat beklememdi, bu yüzden de ben size az beklemeli bir tane bulana kadar bu opsiyonda kalsın Pazartesi gelin alın dedi. İyi dedik çıktık. Eve gelicez ki ilk yerden ablam tekrar arayıp daha ucuza bi bilet bulduğunu söylemez mi? Eh, bana iyi davranan ablayı para uğruna unutup koştum benim acentaya. Bileti ayarladı, parasını istedi, bileti verdi, eyvallah etti. Ben nası mutluyum hey heyy hey heyyy aldım biletimi gidiyorummmmmmmm mu acaba? Eve dönerim ki, yanlış yere kesilmiş bir bilet elimdeki!!!!!!!!!!!!!!!!


CiyahkkkkkhkhkhkHKHKHKHhkhkhkhkhkhk....

Biliyorum Lufth abla, diyorsun ki hayatta paradan önemli şeyler de vardır, misal ben sana iki dakkada bilet buldum ve üç dakka sonra daha iyisini buldum. Bu menopoz teyzeler ise seni kaç gündür beklettikleri gibi, insan gibi bile davranmadılar, ama sen ucuz bilet uğruna koştun tavşan gibi onlara.. Eeee, al işte...


İyi de ben bu hayatta hep bu kadar derin düşünmek zorunda mıyım? Ya da sanki bu hayatta herşey çok adaletli mi olmalı benim hayatımda? Herşeyin bir anlamı mı olmalı yoksa ben mi anlamlandırmaya çalışıyorum?

Şanslı mıyım şanssız mı bu hayatta onu bile çözemedim. Ya da birşey iyi gidince hemen ay ne şanslıyım diye atlamamalı herkese anlatmamalı mıyım? Bu mudur? O mudur? Şu mudur??

Haa bu anlattığım maceranın kadıköy-esentepe-kadıköy-taksim-kadıköy olarak cereyan ettiğini ve sabah ondan akşam yediye dek sürdüğünü de söylemeden geçmeyeyim.

Ohff beaa