gene deftere çiziktirmişim...

dünyan çok dar... görüşün çok dar... genişletme potansiyelin var... bir başka dünya keşfediyorsun. daha geniş bir dünya. senle kıyasla... yoksa gene dar, kendi çapında... o dünyayı sonuna kadar içine çekiyorsun. sonuna kadar... nefesini son damlasına kadar kullanarak... ciğerlerini acıtacak kadar.. o ne derse doğru, o ne severse, o ne tercih ederse, o ne yaparsa senin kanunun. harika bir oyun... bir kimliksizlik... bir kimlik giyinme oyunu... üstüne çok yakıştırıyorsun. uygun tarafları var çünkü. olmasa onu seçmezdin giymek için. bazı yerleri zorluyor ama aldırmıyorsun. oyun başladı artık. zırh çoktan bedenine işledi. geri dönüş, yok olmasa da zor...

sonra, bu zırh kalbine doğru ilerlemeye başlıyor. zırh kalbine işliyor. zırh kalbine bastırıyor. zırh kalbini acıtıyor. uymadı.. zırh bedenine uyduysa da kalbine uymadı. kalbin sıkışıyor. nefesin sıkışıyor. bu muydu? hata mıydı? acıyor her bir iliğin, kemiğin artık. zırh seni sömürmeye başlıyor. onu kullanmanın bedeli belki de.. zırh senden çalıyor. anlıyorsun ki bir sen varmış zırhtan önce. bir sen varmış çalınabilecek kadar değerli olan. zırhla yer değiştirmek isteyecek kadar değersiz bulduğun sen, çalınacak bir mücevher oysa ki... evet çalınmasına izin veriyorsun. göz göre göre senden vazgeçiyorsun. hayır vazgeçmiyorsun. son anda sen, senden vazgeçmiyorsun. gücünü topluyor ve zırhtan kurtulmaya çalışıyorsun.

zırh çok güçlü ve bir o kadar çekici, yanıltıcı... zaman geliyor izin veriyorsun kanına girmesine, zaman geliyor, hatırlıyor ve savaşıyorsun. savaş çok uzun sürüyor. kazanıyorsun. seni. baştan beri elinde olanı. yani elde var sıfır. veya elde var sonsuz. nereden bakıyorsun?

not: bunu yazdığımda örümcek adam 2'yi seyretmemiştim :)