Uçuyorum...

Birkaç saat sonra Tuğba'nın yanına koşmak için uçağa biniyor olacağım. Tuğba benim Eyüboğlu'ndan en yakın arkadaşlarımdan biri. Yaklaşık dört sene önce Amerika'ya yerleşti ailesiyle birlikte. Sonra da onu oralara kadar takip eden sevgilisiyle evlendi. Ben yıllardır iş hayatı okul hayatı derken hiç onu ziyaret etme fırsatı bulamamıştım, Kasım'dan beri freelance çalıştığımdan Tuğba'yla messenger'dan konuşurken, ee sen niye gelmiyosun ki, şimdi gelmicen de ne zaman gelicen dedi. Ben o gazla soluğu vize kuyruğunda buldum. Ve bir aksilik olmazsa yarın, Türkiye'nin saatiyle 22:00 gibi, San Jose'de olacağım. Orda ise oğlen saatleri olacak, 12 saatlik bir uçak yolculuğu sonunda. Jet lag dedikleri neymiş onu tadıcam sanırım. Oradan blog yazabilir miyim bilemiyorum ama hayalim güzel fotolar çekip oradan da devam etmek paylaşmaya.
19 Mayıs'a kadar oradayım. Güzel gamzeli Tubişçiğimin yanında. Konuşacak ne kadar çok şey biriktiğini tahmin bile edemiyorum, günlerimiz susmaksızın konuşmakla geçecek eminim.

İyi yolculuklar kendime...

Edit post: Esentepe Rotaract kulübünün aktivitesine dahil olarak, geliri Doğu okullarına gidecek bir tiyatro oyunun içinde oyuncu gördüm kendimi, 2 aydır. Gerçekten uzun süredir hiçbir şeye bu kadar manevi emek vermemiştim, haftada üç gün, günde dört beş saat çalıştık. Ve 23 Nisan'da oynadık. Bitti. Bitti! Tiyatro, iki saat yemek yapmak ve sonra yiyenlerin onu iki dakikada bitirmesini izlemek gibiymiş. Detaylar ve fotolar, geldiğimde artıkın...