Yastık Kılıfı

Psikoloğa ne gerek var kendi iç sesimi bu kadar yüksek sesle -rahatsız edecek derecede- duyarken? Psikiyatrın yazacağı salak haplara ne ihtiyacım var, değiştiremeyeceğim geçmişimi sadece ben biliyorken? Haplar, başka insanlar... Hayır bunlar değil çözümüm. Çözüm isyanda aslında biliyorum. Çözüm delirmekte, içimden gelen çıksın diye dışarı, benim anca delirmem gerekiyor. Çünkü benim içim öylesine iç'e kaçmış... Bir ben girebiliyorum o kadar derine, benim bile başım dönüyor, midem bulanıyor, bir başkası köşesinden bile nasıl geçsin? Yastık kılıfının içini dışına çıkarmak için olanca hızınla şöyle bir savurursun. Savur kendini, savur benliğinde ne varsa savur dışarı çıksın. Aksın, boşalsın, koksun, mide bulandırsın, neden utanıyorsun? Küçük bir çocuğun dişleri çürükse utanması gereken kimdir, o çocuk mu? Hey dostum, hiç sanmıyorum. Benim içim çürük dişli bir çocuk, utanan sıkılan kimsecikler yok...