that I would be good...

Hani şarkılar hep birilerini ve biryerleri hatırlatır ya... Çünkü onunla dinlemişsindir, çünkü orada dinlemişsindir, çünkü onun en sevdiği parçadır vs vs vs... Bugün, çok uzun zamandır dinlemediğim bir albümü tesadüfen müzikçalarıma koyduğumda kendimi hatırladım. Evet kendimi. Ve bir dönemi.. Öyle bir dönemmiş ki, kimseyle paylaşmamışım. Kendime ait bir dönemmiş. Bu hoşuma gitti aslında. Halbuki o yıllar hep birileri vardı sanki... Hep arkadaşlıklar,dostlar, platonik aşklar.. Ama en çok dolduran dostluklardı, dostlarla paylaşılan binlerce konu, anı, olay, tecrübe, dedikodu, gezi, tozu... Ama bu albüm.. Bu albümü kimselerle paylaşmamışım. Bu albümü dinlerken düşündüğüm birçok şeyi kimselerle paylaşmamışım. Eski çekmecelerimi karıştırır gibi oldum şimdi. O boşluk anlarına döndüm. O yaşa döndüm(19).

Bak mesela eski dostum olarak, o günleri benimle yaşayan biri olarak sen bile bilmezsin bu albümü... Sen bilmezsin.. Hoş, zaten senin bilmediğin öyle çok şey varmış ki benle ilgili... Hoş, zaten benim bilmediğim öyle çok şey varmış ki benle ilgili.. Ben bilmezsem sen nereden bileceksin dimi? Senden saklamışım bu albümü... Veya seninle paylaşamayacağımı düşünmüşüm... Bana, odama, kafamdakilere ait olmuş bu albüm.

Bu albüm bu albüm diyip gizem yaratmaya çalışmıyorum. Albümün hiçbir özelliği yok, benim sevdiğim kadın vokallerden birinin eski bir albümü. Anlamlı sözleri olduğundan veya o dönemi anlatan birşey söylediğinden değil. Ama soyut olarak evet, bana o dönemle ilgili çok şey anlattı... Kendimi hatırladım. 19'luk beni... Odamı, dört duvar hayatımı hatırladım. Geri gittim o günlere, başını okşadım usulca o küçük kızın ve geri döndüm...