GAMZE

Genç kız tırnaklarına baktı: Uzun, düzgün tırnaklar... Onları sevmediğini düşündü. Hep başka kadınların ellerini inceler, keşke tırnaklarım şöyle olsa diye kimini beğenir, kimini elerdi... Tırnaklar ona göre karakter belirleyici faktörlerden biriydi yalnızca. Dişler, burun, ayakkabı gibi... Saç gibi...

Saçları... Gür, uzun ve güzel saçları vardı. O güzel olduğunu düşünmüyordu. Gür ve uzun olduklarına ise bir itirazı olamazdı. Zaten annesi neredeyse bebekliğinden beri upuzun saçlarla gezdirirdi onu. Bir gün sıkıldı prenses kız olmaktan. Gitti kestirdi bebek saçlarını... Etrafındakiler beğenmedi. Ama o beğendi. Bu ona yetti...

Genç kız pencereden dışarı baktı. Kışı oldum olası sevmişti. Ama bu kış.. Ahh bu kış... Öyle sert geçmişti ki bu kış...Bedenini üşüten hava koşullarının yanı sıra ruhunu donduran olaylar yaşamıştı. Yaz... Bunaltıcı, karaktersiz mevsim... Bu sene biraz sevse miydi yazı? Biraz ısınsa mıydı vücudu, kansız soluk rengi koyulsa mıydı, yüreği erimeye koyulmuşken?

Yüzü gülse miydi azıcık? Gözleri ele vermese miydi hüznünü bu kadar açık?

Gamzeleri mi çıksaydı?

A senin gamzelerin varmış? Hiç dikkat etmemiştim.... mi deseydi en yakınları...

2003